Çağlar Simsoy

Panter Emel (Emel Yıldız) yaşamını yitirdi. Kendine özgü, değerli bir insandı.  Güle güle...  Belki ilginizi çeker; Öküz dergisinde yer alan yazısını paylaşıyorum.  

  A foolish gaze cuts through me Screaming "I misread you" Whatever craft I take on From apprentice to master A loneliness teeters on The edge of hunger Don’t strain yourself Trying to write What’s on your mind No matter if it’s read Or long forgotten Or if it wilts On pages never turned The one thing I do best Isn't up for sale A buyer shows up Weighs it like a bale All it earns, at most is Two loaves and a toast So why be a writer Why even a poet I'm strong and well Might as well just beg Whatever craft I take on From apprentice to master A loneliness teeters on The edge of hunger Don’t strain yourself Trying to write What’s on your mind No matter if it’s read Or long forgotten Or if it wilts On pages never turned

  Bağırış çağırış gösteri Utanmadan yazılan tarih Yüzü kızarmayan yalancı Koşar adım herkesten kaç Sonra yalnızlığına bak Tek başına nesin (hiç) Yalnızken kimsin görelim Kibir insanı öldürmez Yok eder Yok olmayı hak edenler Belleklerden silinirler Kusarak atılan Yapışkan suratlar dirense de Beyinde kaşıntı, irin Temizlenmesi gereken Temizlenmesi gereken Suçu başkasına atmak kolay Sana yazılan bana da yazıldı İçime doluyor ki vay Geziniyor gerçeklik Acısı da tatlısı da Katır kutur gerçeği de Hepsi sinir uçlarımda Salkım salkım dökülen Güç bende artıkçılar Tırnakları yırtar Dişleri parçalar Cehennemin dibine çekilirken Aynalarda özçekim sırıtarak Bozuntuya vermeyen zavallılar Uzaktan izlemek yıkılan evi Aman ne keyifli Ya içindeysen Yıkıldı yıkılacak Tam da üstüne Göz göre göre Sığınacak yerin kaldı mı Kapkaranlık gelecekten Başka bir yere Kibir insanı öldürmez Yok eder Yok olmayı hak edenler Belleklerden silinirler Kusarak atılan Yapışkan suratlar dirense de Beyinde kaşıntı, irin Te...

   So you're a poet, who really cares? Keep trying hard to catch stares. Your feathers shine, but your words darker than black holes. Round, round and round... Why must we end where we begin? Why does the universe spin, which we're woven within? While chasing the scent of spring, my jealous, wrinkled-skinned identity weeps behind me So you're a poet, who really cares? Keep trying hard to catch stares. Your feathers shine, but your words darker than black holes. Round, round and round... Why must we end where we begin? Why does the universe spin, which we're woven within? What can't you find dissected down to atoms. The game, two people meet in one body. Nakedness-zero on the left. Round, round and round... Why must we end where we begin? Why does the universe spin, which we're woven within? Round, round and round... Why must we end...

  Tanı beni diyen acınası eylemeler Asmışlar birini, vurmuşlar öbürünü Sürüm sürüm nicelerini Nefesini duyacak kadar yakınında düşmanın Savaşırım diyorsun zamanı gelince Elindekileri yitirirken teker teker Günü geldiğinde savunacağın Kulak arkası Közü kalmış bir öfke Patlasa yaprak kıpırdamaz Bakmadığında gerçeklik sana bükülmez. Komşuna çatacaksın, eşine, dostuna Acını yakınından çıkaracaksın Senden eksileni görmeyip Noksanlıklar arayacaksın Güzelleştiremedin dünyanı Bulutların üstüne çıkamadın Çıkamayacaksın Az çok bilirsin kokusunu Üstüne örtülecek toprağın Yaşamayı sevip Sevilmeden gidene yazık Buduna küfreden dilin Ayrı dursun, sen ayrı Gönül işi ömür işi Zaman gelmiş çoktan geçmiş Kafana tıkılanlarla Hesaplaşmaktan kaçarken Ne savaşı Süren azalmış Geçeni kantara vurdun ağır çekmedi Günü gelince, neler yapacaktın neler Sonran, Tatar Çölü Gün geldi bir köşeye itildin Gelen, ayak altında dolaşma Diyen gençlerin, taze çatlak sesleri Közü kalmış bir öfke Patlasa yaprak kıpırdamaz ...

  Kaybettiğini arayan yüzünü Yerde buldum Bulanık suda, dalga dalga Her ölüm haberi Sıran geliyor serinliği Bahar anımsatsın, neyi anımsatırsa Çoğalsan da azalacaksın Buradan geçin Bakın bende ne öyküler var Açlığınızı bastırmaz Unutturur bir an Ağzınıza çalar Üstü bir parmak Tozlanmışlardan Tek tırnağı vardır yazarın Tek boyutlu Kazır yaşamı, kanatana kadar Kaçacak yer arayanlara kapı açar Önce kadınlar ve çocuklar demez İlkin kendi kaçar Şairler sözlüklerini yakmalı Tüm öğrendiklerini unutmalılar Bomboş sayfalarla dolu olmalı Okunmaya değer tüm kitaplar Buradan geçin Bakın bende ne öyküler var Açlığınızı bastırmaz Unutturur bir an Ağzınıza çalar Üstü bir parmak Tozlanmışlardan