— ...Ülkenizde işler bu kadar kötü mü gidiyor? — Hayır. Her şey toz pembe. Ortalık güllük gülistanlık. Dert üstü murat üstüyüz. Bir özgürlük bir ucuzluk, değme gitsin. — Niye bozuluyorlar öyleyse peki? — En çok bozulan, orta sütun. — Kim? — Orta sütun, orta sütun. — O ne oğlum öyle? — Bizim yüce kral hazretleri orta sütun orta sütun diye diye tahta geçti ve iki buçuk sene içerisinde bütün sütunları hâk ile yeksan etti. — Anladığım kadarıyla, ülkenizde artık sütun mütun kalmadı ha? — Kalmadı. Bir ara ülke arena gibiydi, şimdi agora gibi oldu. Ama onun dışında ne istersen var. — Ne gibi? — Bastır parayı canının istediğini al. — İyi ya işte. — Ama para nerde?