Çağlar Simsoy

Gereksinim alışkanlığa dönüşür alışkanlık göreve...

Güzeli ortaya çıkarmak, güzeli arayıp bulmak haz peşinde koşmak mıdır. Hazlar sıralanamasa amaçlar sıralanamaz mı. Haz peşinde koşmakla güzelin peşinde koşmak aynı mı.

Kaç ay oldu neredeyiz biz? Öldük mü kaldık mı? Yeni sayı çıkmayacak mı? En azından kapak hazır. İçerik yakında...   Tema: Felsefe

Cam gibiyse biri, ardı görünüyorsa, kırıldığında kesebilir, değil mi.

Ne çocukça işler isim dediğin nedir kullanır atarım yenisini açarım vay benim ismim vay benim ben diye zırlamak niye benim diye yırtınacaktın niye günlerce çene çaldın adını ak çiçeklere yazan çıkar mı yine değerli olanı anlamayan en büyük nankör sensin sesinin yankısı diner kafalardan silinir sözler rutubetli sığınağında kokuşur yalnızlaşarak çürür bitersin

Oyun var da hile yok mu.

“Homeros, Vergilius, Augustinus, Dante, Bosch, Michelangelo, Milton, Goethe, Blake ve daha niceleri kendi imgelerinde bir cehennem yaratmışlardır. Kimse cehennemin içinde olmayı dilemez ama cennet tasvirlerinin durağanlığından kat kat ilgi çektiği de kuşku götürmez. Hepsi birbirinden ilham almış ya da kopya çekmiş diyelim, düşsel ürünler. Dürüstçe söyleyeyim, sonrası konusunda senden veya başkalarından daha fazla bilgim yok.” Söylediği gerçeklerin arasına yalanlarını yerleştirmiş olabilir. Henüz kendisiyle anlaşma bile yapmamış birine neden böyle önemli bir bilgiyi versin. Hem bu konuda anlatacakları müşterisini kaybettirebilir. Belki içki masasında, içkinin yardımıyla dili çözülen, evrendeki tek ahmak yaratık insandır. S A T I N  A L