Çağlar Simsoy

Güçsüzlüğü kabullenmek güçtür, aynı zamanda güç’tür.

bilmediğimiz ne var ay ı rd ı nday ı z derinlemesine yola çıkacağız tam kolumuzu kaldıramıyoruz bo ş unal ı ktan

fesat duygular kaptan gel kavrulmadan kal çarkta bir kibir kendini makine sanır

"Şeytan", ondan vazgeçemeyecek hale geleceğin ana kadar sevimli yüzünü gösterir.

Yine aylar geçmiş Okunacak Nesne çıkmamış. Arkadaşlar “kapandınız mı” diye soruyorlar. “Yok” diyorum, “bizim açılmak kapanmak gibi bir derdimiz yok”. Nesne’yi okunabilir duruma getiren arkadaşımız sağlığı yerinde olduğu sürece yazarımızı bulur, yazıları toplar çıkarız. Çevremdekiler, dilimden kurtulmak için, eksik olmasınlar okuyorlar ama yeter mi? Naci’nin bir sözü var: “Marifet iltifata tâbidir, müşterisiz meta zâyidir.” Biz de burada bir dergicik hazırlıyorsak okunsun diyedir. Sizin anlayacağınız sevgili gözbebeğim bir avuç okuyucum, bizim için yazarsızlık değil okursuzluk dert. Dergi hazırlayabilen bir arkadaşımız var ama ne yazık ki pazarlamada mahir kimsemiz yok. Kendi kendime sorup duruyorum, yoksa okuma eyleminin çağı geçti mi? Yazıya başlamamdan iki gün önce, kendisiyle tanışıklığımız Sert Ünsüz’ün yaşı kadar olan, sevgili editörümüz Eflatun’a “artık şu nesneyi çıkaralım” dedim. Temasını bile unutmuşum, “aşk” olduğunu hatırlattı. Temayı hatırlayınca kalem oynatmakta neden is...

Sürdürmek neden plastikten suçlar yüzünden bunca çektiğimiz dilimizin suçu mu mecburiyetlerimiz

el kadar bebelerdik sigara kokan hasta ellerde un ufak edildik tekme tokat çarpım tablosu fil suresi güzel yazı nasıl adam etmekse aşağılayarak eze eze kutsalmış aman aman tapacak değilim maaş için öğretene doldur daha yer var alacağım bitmez bu açlığa hoca dayanmaz korkunç ellerde eti senin kemiği benim kırk çarpı bilmem kaç köleyim okut > öğret > ve nihayet ½ ÇS, Yük