Kör Baykuş

“Tek tesellim, ölümden sonra hiçlik ümidiydi; orada tekrar yaşamak düşüncesi içime korku salıyor, beni hasta ediyordu. Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim? Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz, dilenci, bilgiç, kabadayı, vicdansız, açgözlü içindi; onlar için kurulmuştu bu dünya. Yeryüzünün, gökyüzünün güçlülerine avuç açanlar, yaltaklanmasını bilenler için. Kasap dükkânı önünde bir sinir parçası için kuyruk sallayan aç köpek gibiydi onlar.”

Sadık Hidayet, Kör Baykuş

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sümbülzade Vehbi'nin Sahte Şiiri

Dire Straits - Brothers In Arms (çeviri)

Şahnâme’den Rapunzel’e Uzanan Bin Yıllık Saç