Eflatun Solmaz - Sonsuz Sürgün

 

Sürgün,
evinden uzakta,
alacakaranlıkta,
bir kuşa dönüşür,
acı acı şakır.

Sonsuz sürgünde,
anayurdun yerine,
gökyüzü alırsın, bir avuç,
pırıl pırıl.

Şarkılar hastalığındır,
dinleyici doktor,
şairse hemşire.

Taşlardan seken,
baharda titreşen,
kiraz goncasında,
kan ve öfkenin sesi,
o benim.

Sen!
Önümde doymamacasına,
durmadan tıkınan.
Bitimsiz iştah,
gözlerinde parlayan.

Sen!
Nasıl yaşadın ve ne gördün.
Asla, asla sen değildin.

Bu gece dolunay ve ben düşlerimde,
yine başka bir yere gideceğim.
Gelecekte, herhangi biri olabilirim.

Sürgün,
evinden uzakta,
alacakaranlıkta,
bir kuşa dönüşür,
acı acı şakır.

Sonsuz sürgünde,
anayurdun yerine,
gökyüzü alırsın, bir avuç,
pırıl pırıl.

Söz: Çağlar Simsoy

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sümbülzade Vehbi'nin Sahte Şiiri

Dire Straits - Brothers In Arms (çeviri)

Şahnâme’den Rapunzel’e Uzanan Bin Yıllık Saç