Çağlar Simsoy

Kim O para verdim ona zaman verdim ona her şeyi verdim ona içinde yaşayabileceği bir kalp tutku verdim ona ruhumdan verdim sözler verdim ve sırlarımı hiç söylenmemiş söz verdi gün gelecek tek beden gibi yaşayacaktık sonsuza dek yeminler ettik yepyeni bir hayat yaşayacaktık ve söz vermişti gizlice beni her zaman sevecekti bunlar yalan sözlerdi söyle ne yapacağım şimdi anlaşılan önemsiz ve anlaşılan yalan 'çünkü bu arzu şans getirmedi hala ağlıyorum tek başıma geceleri anlamaz mısın durgunluğumu 'çünkü kendime yalan söylüyorum beni terk edişine gerekçe başka birini bulabildi mi arkadaşlarımdan biri mi (kim o) kardeşim mi (kim o) ruhumu acıtan biri (kim o) bu yükü taşıyamıyorum lanetliyim cesedim acılar içindeyim can çekişiyorum haksızlık bu yazıklar olsun sana dua ediyorum bu cezaya merhamet gösterir diye söz verdi gün gelecek tek beden gibi yaşayacaktık sonsuza dek yeminler ettik yepyeni bir hayat yaşayacaktık ve söz vermi...

Yetimin g*tü açıktaymış, 'vah papucu yırtık' demişler. Gelecekte biz de ata olacağız, torunlarımıza söz bırakmış olalım. Torunlarımız, bıraka bıraka bunu mu bıraktın diyebilirler. Elimizden gelen budur, kendileri daha iyisini bıraksınlar. Yeni uydurduğumuz atasözümüzü içinde açıklamayı barındırıyor ama biz işgüzarlık ederek açıklayalım: 1. Bir sorunda asıl görülmesi gerekeni görmeyip, ayrıntılara bakmak, ayrıntılarda oyalanmak, 2. Konunun bütünü anlamayıp yanlış sonuçlara varmak, 3. Gerçekleri görememek, görmemekte inat etmek anlamındaki söz.

Yetenek babadan oğula geçmiyor, saltanat neden geçsin.

"Sen de eğer yediği tokatlar yüzünden, tokatı atana değil de tüm dünyaya küsenlerden olursan, gün gelir sana kötülük yapanlar kadar zalim olursun." Emily Bronte, Uğultulu Tepeler

Silah Arkadaşlarım Sis bürülü dağlar Şimdilik benim evim Fakat benim evim ovadır Ve hep öyle olacak Bir gün döneceksin Vadine ve çiftliğine Ve bir daha yanmayacaksın Silah arkadaşı olmak için Ateşin vaftiziydi Yıkıntıların içinde Savaşın öfkesi yükseldi Acılarınıza tanıklık ettim ve canımı çok kötü yaktılar Korku içinde ve alarm çaldığında Terk etmediniz beni Silah arkadaşlarım Bir sürü farklı dünya var Bir sürü farklı güneş ve tanecik dünyamız var Ama bambaşka birinde yaşadık Şimdi güneş siktirip gidiyor ve ay yükseliyor Elveda dememe izin verin Her erkek ölmek zorunda Ama yıldızlarda yazılıdır ve avuçlarınızın her satırında Biz savaşan ahmaklarız Silah arkadaşlarımızla Çeviri : Çağlar Simsoy

Bir Ev Yapmak Orada taştan yapılmış bir ev var Ahşap döşemeler, duvarlar, pencereler Masalar ve sandalyeler toza bürünmüş Burası yalnız hissetmediğim Burası evimde hissettiğim… Bir ev yaptım Senin için Benim için Uzaklarda Senden Benden Ve şimdi, ayrılma ve toza dönüşme zamanı... Dışarıda çiçek tohumları ektiğimiz bahçe İşte bizim gibi yaşlı bir ağaç Dalları yeşilliğe açılmış Çatlaklarını tutarak tırmandım tepeye Tırmandım ağaca dünyayı görmeye Sert bir rüzgâr beni düşürmek için esti Sıkıca tutundum Senin bana tutunmuşluğun gibi Senin bana… Bir ev yaptım Senin için Benim için Uzaklarda Senden Benden Çeviri : Çağlar Simsoy

“ Sonra buradan kalkarak oturma salonuna geçtiler ve orada tam bir hafta şarap kadehlerini ellerinden bırakmadılar. Bütün şehir zevk ve sefa sesleriyle dolmuş, padişahın sarayı neşe ve coşku içinde bir cennete dönmüştü. Ne Zâl ne de mercan dudaklı Rûdâbe bir hafta, ne gece ne gündür hiç uyumadı. Oradan da saraya geçildi ve şenlikler üç hafta da sarayda devam etti .” Firdevsî, Şâhnâme, 3980 İnsanın “zıkkım için” diyesi geliyor. Doğunun hazcılığıyla rekabete girebilecek başka medeniyet tanımıyorum. “Batı’nın ahlaksızlığı” mı? Batı, hazcılık konusunda bunlara çırak bile olamaz. 1001 Gece Masalları’na* bakalım, “ Alaaddin ve Sihirli Lamba Öyküsü ”ne. Alaaddin’i önce, tembel ve işten kaçan bir çocuk olarak tanıyoruz. Babası öldüğünde de umurunda olmamış ve yine çalışma ihtiyacı hissetmemiş. Annesi geçimlerini, yün ve pamuk eğirmekle sağlamış. Baba korkusundan kurtulan Alaaddin, “ fazla haylazlığa ve sapıklığa dalmış .” Hikâyeyi biliyorsunuz, lambadan bir ecinni çıkar ve Alaaddin’in bu...